Adenotomia
Zabieg operacyjny polegający na usunięciu przerośniętego migdałka gardłowego, który najczęściej zwęża górne drogi oddechowe u dzieci. Zabieg ten można wykonać pod kontrolą endoskopu co daje mozliwość dokładniejszego usunięcia zmiany i jednocześnie pozwala uniknąć uszkodzenia otaczających struktur np. ujść trąbek słuchowych oraz znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia krwawienia pooperacyjnego.
Alergia
Alergia to reakcja nadwrażliwości organizmu, zapoczątkowana przez mechanizmy immunologiczne prowadząca do wystąpienia objawów chorobowych. Objawy alergii występują po kontakcie z alergenem, czyli substancją na codzień obecną w otoczeniu człowieka i nie wywołującą żadnych dolegliwości u osób zdrowych.
Audiologia
Dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami słuchu. Audiologia jest częścią podstawowej specjalności lekarskiej zwanej „Audiologia i foniatria”.
Concha bullosa
Inaczej małżowina puszkowa. Jest to odmienność budowy anatomicznej małżowiny nosowej środkowej polegająca na upowietrznieniu jej blaszki kostnej. Występowanie małżowiny puszkowej może być przyczyną upośledzenia drożności nosa i upośledzenia drożności ujść zatok co jest wskazaniem do leczenia chirurgicznego.
Diagnostyka obrazowa
Wykonywane do niedawna rutynowo zdjęcie radiologiczne (tzw. RTG zatok) jest obecnie rzadko wykorzystywane ze względu na niską czułość i specyficzność. Może ono jedynie służyć do oceny poziomu płynu w dużych zatokach (czołowych i szczękowych) w przebiegu leczenia ostrego zapalenia zatok przynosowych. W dzisiejszych czasach złotym standardem do oceny zatok przynosowych jest badanie tomograficzne, tzw. tomografia komputerowa zatok przynosowych (CT- z j. ang. computer tomography). Jest to również badanie oparte na wykorzystaniu promieni Roentgena, jednak dzięki dużej ilości przekrojów pozwala dokładnie ocenić interesujące nas struktury. Idealnym rozwiązaniem jest wyświetlenie zatok w trzech projekcjach: czołowej, strzałkowej i osiowej, co możliwe jest dzięki obróbce komputerowej, bez konieczności nadmiernego naświetlania pacjenta. Większa ilość projekcji pozwala w trójwymiarze ocenić zmiany i zaplanować postępowanie w czasie zabiegu operacyjnego. Badanie zatok przynosowych rezonansem magnetycznym (MRI) wykonuje się rzadko, głównie w celu uzupełnienia informacji o otaczających zatoki strukturach tj. tkanka mózgowa, zawartość oczodołów zwłaszcza przy podejrzeniu zmian nowotworowych w obrębie jam nosa i zatok.
Drenaż
W otorynolaryngologii pojęcia „drenaż” najczęściej używane jest do określenia zabiegu polegającego na założeniu drenika wentylacyjnego w błonie bębenkowej w przewlekłym wysiękowym zapaleniu ucha środkowego. Mówimy wówczas o tzw. „drenażu usznym”. „Drenaż zatokowy” określa zabieg polegający na czasowym umieszczeniu wewnątrz chorej zatoki rurki, przez którą można odsysać patologiczną treść lub podawać leki.
Endoskop
Endoskop jest to urządzenie składające się z systemu szkieł powiększających i światłowodów umożliwiający dotarcie do trudnych do obejrzenia miejsc w rutynowym badaniu laryngologcznym. Wyróżniamy endoskopy sztywne i giętkie tzw. fiberoskopy. W czasie zabiegu operacyjnego używa się endoskopów sztywnych o średnicy 4 mm, o różnych kątach patrzenia co daje możliwość oceny zmian niejako "zza rogu" (co niemożliwe jest np. w pracy z mikroskopem). Endoskopy operacyjne są niezbędne do przeprowadzenia takich zabiegów jak: endoskopia zatoki, czynnościowa operacja zatok przynosowych FESS oraz CEZ. Do diagnostyki, czyli np. badania przed lub po operacji służy endoskop diagnostyczny o średnicy 2,7 mm. Fiberoskop jest często używany do badania migdałka gardłowego u dzieci. Badanie lub operacja za pomocą endoskopu może odbywać się bez lub z wykorzystaniem kamery podłączonej do okularu endoskopu- wówczas obraz jest widoczny na ekranie monitora.
Endoskopia nosa
Endoskopia nosa jest to badanie diagnostyczne wykonywane w gabinecie specjalistycznym za pomocą endoskopu diagnostycznego lub fiberoskopu. Pozwala ona dokładnie ocenić stan jamy nosa, obecność skrzywień przegrody, patologicznych struktur (np. polipy nosa) obrzęków bądź wydzieliny. W badaniu endoskopowym możemy ocenić ujścia zatok po operacji. Przed operacją ujścia zatok przynosowych zwykle są niewidoczne, gdyż są ukryte za strukturami anatomicznymi. Endoskopię nosa można wykonać bez znieczulenia lub po znieczuleniu miejscowym za pomocą aerozolu, pasków z gazy, bądź wacików nasączonych środkiem znieczulającym.
Endoskopia zatoki szczękowej
Endoskopia zatoki (często mylone z operacją czynnościową- FESS) jest to zabieg diagnostyczny lub leczniczy wykonywany w warunkach sali operacyjnej w znieczuleniu miejscowym bądź narkozie. Znieczulenia miejscowego dokonuje się za pomocą wacików i zastrzyków. Najczęściej wykonuje się endoskopię zatoki szczękowej. Wykonuje się ją wówczas z dostępu pod małżowiną nosową dolną lub z przedsionka jamy ustnej. Podczas endoskopii zatoki można ocenić jej wnętrze, obecność nieprawidłowej wydzieliny, torbieli czy innej zmiany, z której można pobrać wycinek do badania histopatologicznego. Zwykle po tym zabiegu stosuje się opatrunek wewnątrznosowy.
FESS
Functional Endoscopic Sinus Surgery (tłum. z ang.= czynnościowa endoskopowa operacja zatok) jest to zabieg operacyjny wykonywany w warunkach bloku operacyjnego zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym. Pod kontrolą endoskopu przez nozdrza przednie (bez dodatkowych cięć na skórze) za pomocą specjalnie skonstruowanych narzędzi otwiera się zablokowane ujścia wszystkich zatok przynosowych, usuwając zwężające je struktury kostne i śluzowe (np. polipy nosa).
Foniatria
Dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami głosu. Foniatria jest częścią podstawowej specjalności lekarskiej zwanej „Audiologia i foniatria”.
Konchoplastyka
Zabieg chirurgiczny polegający na korekcji małżowin noswych dolnych lub środkowych wraz z ich rusztowaniem kostnym.
Laryngologia
Dziedzina medycyny zajmująca się chorobami krtani. Laryngologia jest częścią podstawowej specjalności lekarskiej zwanej „Otorynolaryngologia”.
Małżowiny nosa
Małżowiny nosa są to struktury przypominające podłużne poduszki osadzone na kostnym rusztowaniu bocznej ściany nosa wewnętrznego. W jamach nosa znajdują się zwykle po 3 pary małżowin nosowych (dolne, środkowe i górne). Błona śluzowa na małżowinach dolnych zawiera naczynia żylne zwane ciałami jamistymi, które mają zdolność do znacznego powiększania swojej objętości, przez co powierzchnia kontaktu wdychanego powietrza z błoną śluzową małżowin ulega zwielokrotnieniu, dzięki czemu proces nawilżania i ogrzewania powietrza przebiegać może intensywniej. W przypadku zaburzenia mechanizmów regulujących prawidłowe obkurczanie się małżowin dolnych może dochodzić do upośledzenia drożności nosa. Po niepowodzeniu leczenia farmakologicznego wskazana będzie chirurgiczna korekcja małżowin tzw. konchoplastyka lub mukotomia.
Mukotomia
Zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu patologicznego przerostu błony śluzowej małżowin nosowych dolnych bez ingerencji w ich rusztowanie kostne.
Otolaryngologia dziecięca
Szczegółowa specjalność lekarska zajmująca się chorobami uszu, nosa, zatok przynosowych, gardła i krtani u dzieci.
Otologia
Dziedzina medycyny zajmująca się chorobami uszu. Otologia jest częścią podstawowej specjalności lekarskiej zwanej „Otorynolaryngologia”.
Polipektomia
Operacja zwykle wykonywana w znieczuleniu miejscowym polegająca na usunięciu polipów z nosa, bez otwarcia chorych zatok przynosowych. Chirurg laryngolog wykonujący ten zabieg usuwając główne masy polipów udrażnia zablokowane wcześniej jamy nosa. Efekt polipektomi zwykle jest krótkotrwały, zabieg ten może jednak być zastosowany u osób oczekujących na wykonanie czynnościowej operacji zatok przynosowych (FESS), która jako bardziej dokładna i kompleksowa pozwoli przynieść ulgę na dłużej.
Polipy nosa
Są to łagodne zmiany obrzękowe błony śluzowej nosa mogące prowadzić do jego niedrożności. Polipy mogą występować jedno- lub obustronnie. Często towarzyszą takim schorzeniom jak: astma oskrzelowa i uczulenie na salicylany (tzw. triada aspirynowa), przewlekłe zapalenie zatok, lokalne lub ogólne niedobory odporności. Polipy nosa charakteryzują się znaczną skłonnością do rozrostu oraz tendencją do nawrotów po ich usunięciu. Dzięki połączeniu odpowiedniego leczenia chirurgicznego z farmakologicznym można uzyskać znaczne zmniejszenie a nawet zanik tkanki polipowatej.
Przegroda nosa
Przegroda nosa jest to niewidoczna z zewnątrz „ściana” dzieląca nos wewnętrzny na dwie części: prawą i lewą jamę nosa. Rusztowanie przegrody nosa składa się z 3 części kostnych i jednej chrzęstnej. W miejscu połączenia tych części w trakcie rozwoju nosa może dochodzić do powstawania różnego typu deformacji. Mówimy wówczas o skrzywieniu przegrody nosa. Rusztowanie kostno- chrzęstne pokryte jest przez okostną i ochrzęstną oraz bogatą w naczynia krwionośne błonę śluzową. Największe nagromadzenie naczyń krwionośnych występuje w przedniej części przegrody nosa tzw. splocie Kisselbacha. Z tego miejsca najczęściej dochodzi do krwawień z nosa.
Polipy nosa są to przerosty błony śluzowej nosa na tle alergicznym, cechujące się powolnym wzrostem i dużą nawrotowością.
Punkcja zatoki czołowej
Punkcje zatoki czołowej wykonuje się zwykle w warunkach bloku operacyjnego w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym. Dostęp do zatoki wykonuje się najczęściej po nacięciu skóry w łuku brwiowym.
Więcej artykułów…
Strona 1 z 2